Wydawnictwo
Kliknij, aby przejść do Wydawnictwa

Kaukaz w dokumentach polskiej służby konsularnej z okresu międzywojennego

Andrzej Furier

UNIWERSYTET SZCZECIŃSKI, 2019
Stron: 286
Dział:
ISBN: 9788379723010
Wydanie drukowane
 

76,00 68,40

Pozycja dostępna

 

Andrzej Furier

UNIWERSYTET SZCZECIŃSKI, 2019

Dział:

Stron: 286

ISBN: 9788379723010

Polskie kontakty z Kaukazem liczą ponad pół tysiąca lat, obejmujących kilka

różniących się długością i intensywnością okresów. Szczególne miejsce zajmują w nich

lata między wojnami światowymi, które przyniosły Polsce i narodom kaukaskim

odrodzenie państwowości. Bliskie relacje w przeszłości pozwoliły Polakom poznać

naj lepiej dwa narody Kaukazu Południowego – Ormian i Gruzinów. Ormianie zajmowali

się handlem towarami orientalnymi, które zaspokajały potrzeby zakochanej

w sarmackim micie szlachciców. Stworzyli dzięki temu dużą kolonię na ziemiach polskich,

co od XVI wieku umożliwiało zintensyfikowanie wzajemnych kontaktów. Już

wtedy rozpoczęło się w Polsce mitologizowanie Kaukazu, na którym umieszczano

siedziby Sarmatów. W następnych stuleciach, szczególnie w wieku XIX, wzrosło znaczenie

relacji polsko-gruzińskich. Dzięki temu na początku wieku XX istniała w Polsce

silna tradycja stosunków z Kaukazem, do której odwołali się działacze polityczni

walczący o niepodległość.

Ogromne straty demograficzne i terytorialne poniesione przez Ormian w czasie

I wojny światowej spowodowały, że nie mogli oni w pełni wykorzystać wówczas szansy

odbudowania własnego państwa. Natomiast Gruzini, najsprawniej po wybuchu

rewolucji rosyjskiej, przejęli kontrolę nad wydarzeniami politycznymi i podjęli trud

zbudowania niepodległego państwa. Zdominowali też scenę polityczną w regionie,

umiejętnie wykorzystując znaczenie Tbilisi, które pełniło w okresie panowania rosyjskiego

rolę kaukaskiego centrum. W efekcie to na ich kraju skupiła się uwaga polskich

polityków, którzy jeszcze przed zakończeniem I wojny światowej podjęli starania

o ułożenie relacji z Gruzją. Niepowodzenie tych zabiegów było wynikiem uwarunkowań

obiektywnych, niezależnych od obu zainteresowanych nim stron.

 

     
                                                                                                             Ze wstępu