Wydawnictwo
Kliknij, aby przejść do Wydawnictwa

Włochy

Mozaika kultur

Karolina Golemo, Agnieszka Małek

Kraków : Księgarnia Akademicka, 2019
Societas; 117
Stron: 303
Język: polski
Dział:
ISBN: 9788381380454
Wydanie drukowane
 

36,00 32,40

Pozycja dostępna

 

Karolina Golemo, Agnieszka Małek

Kraków : Księgarnia Akademicka, 2019

Societas;

Dział:

Stron: 303

Język: polski

ISBN: 9788381380454

Współczesne Włochy to przykład państwa, w którym zróżnicowanie – etniczne,
narodowościowe, językowe, religijne – przybiera odmienne formy i przejawia się na
wielu różnych poziomach. Ugruntowane przez wieki rozczłonkowanie Półwyspu
Apenińskiego, silne regionalizmy oraz tendencje autonomiczne (a w przeszłości
także separatystyczne) regionów przygranicznych i wyspiarskich współgrają z nowymi
rodzajami wielokulturowości i międzykulturowości, powodowanej przez liczne
społeczności imigranckie (… ).
Już od czasów włoskiego zjednoczenia (Risorgimenta) funkcjonowało – we
Włoszech i poza ich granicami – silne przekonanie o podziale na „dwie Italie”, północną
i południową. Ten popularny schemat, choć po części znajdował uzasadnienie
w rozbieżnościach między dwiema częściami Półwyspu, przesłaniał wiele
innych, nakładających się na siebie podziałów. Przyglądając się współcześnie tej
mozaice kulturowej (etnicznej, językowej, mentalnościowej), jaką współtworzą tak
odmienne od siebie regiony Półwyspu Apenińskiego, coraz trudniej zgodzić się
z tego rodzaju upraszczającą dychotomią. Włosi od wieków dzielili się przecież na
wiele grup, dla których punktem odniesienia były odmienna historia oraz lokalne
tradycje i zwyczaje obecne w życiu codziennym mieszkańców różnych regionów.
Bogactwo językowo-dialektalne i wielość wariantów włoskiego także dzisiaj powodują,
że osoby pochodzące z różnych części kraju mogą mieć trudności z komunikacją,
o ile nie zdecydują się na użycie standardowego italiano. To wielowiekowe
obcowanie z odmiennością i przyzwyczajenie do kulturowej różnorodności może,
choć nie musi, być czynnikiem ułatwiającym Włochom akceptację przybyszów
z innych części Europy i świata oraz integrowanie się z nimi. Nie oznacza to jednak,
że nie pojawiają się konflikty, napięcia, próby chronienia własnej tożsamości. Poszerzanie
definicji „włoskości” o elementy innych kultur, które przynoszą osiadający
we Włoszech migranci, nie przychodzi z łatwością, ale jak każdy proces wymaga
czasu i wzajemnego poznania. Obecni imigranci bywają postrzegani jako „Inni”, tak
samo jak w przeszłości wewnętrzni imigranci ciągnący z Południa Italii ku bogatszej
Północy w poszukiwaniu pracy i z nadzieją na lepsze życie.
z Wprowadzenia