pl | en

Wyszukiwanie:


[ zaawansowane ]
 




Newsletter:
Twój email:*
 


Udostępnij
 

Twórczosc Tomasza Rózyckiego, poety z roczników siedemdziesiatych, nie jest kojarzona z mloda poezja. Jej wyrazna kontynuacyjnosc kaze myslec o Rózyckim jako spadkobiercy gigantów modernizmu, który dzieli poetyckie doswiadczenie ze swoimi poprzednikami, a nie z rówiesnikami. Poezja ta jest w sposób doslowny i metaforyczny zwiazana z przestrzenia.

,,Tomasz Rózycki jest poeta obdarzonym niezwykla plastycznoscia slowa, sila poetyckiej wyobrazni, przenikliwoscia spojrzenia. Pisze wiersze finezyjne, o czystym rysunku frazy, brzmiace w muzycznych rejestrach polszczyzny. Jest w nich wysoka nuta - slad rozpoznania czegos przejmujacego, slad intensywnosci doznania swiata, intensywnosci widzenia. Te wiersze potrafia sie smiac, umieja bawic sie jak dzieci. Ale przechowuja tez w sobie wulkaniczny zwir, slady zakrzeplej krwi, popiól spalonych map"
Pawel Próchniak

,,Poezja Rózyckiego wydaje sie bardzo ciekawym tematem rozmowy. Nawiazania do tradycji sa w niej zlozone, wyzwanie rzucone dawnej formie i czytelniczemu przyzwyczajeniu wirtuozerskie, a poetyckie obrazowanie brawurowe.
Marcin Jaworski


(c) Księgarnia Akademicka