pl | en

Wyszukiwanie:


[ zaawansowane ]
 






Udostępnij
 

Dwutomowa monografia to pionierskie opracowanie dotyczące cenzury w sztuce polskiej po 1989 roku. Na ponad 1000 stronach autorzy kreślą prawne, społeczne, historyczne i w końcu artystyczne tło tego zagadnienia.
Książka, jako pierwsza publikacja z tego zakresu opiera się na dogłębnej analizie źródeł. W sposób kompleksowy analizuje problematykę ograniczenia wolności ekspresji artystycznej w III Rzeczypospolitej.
Publikacja obejmuje dwa uzupełniające się ujęcia – prawne (tom 1) oraz historyczne, z uwzględnieniem politycznych i społecznych aspektów zjawiska (tom 2).

Tom pierwszy zawiera analizę problematyki wolności artystycznej wypowiedzi w polskim systemie prawnym na tle kontekstu międzynarodowego, ze szczególnym uwzględnieniem ograniczeń płynących z regulacji prawnokarnych.
Rozważania prowadzone są w oparciu o faktyczne przypadki (m.in. spawy Adama Darskiego i Krzysztofa Kuszeja).
Istotnym novum opracowania jest połączenie refleksji z zakresu dwóch obszarów badawczych: prawa oraz historii i teorii sztuki.

Tom drugi jest próbą narratywizacji dziejów cenzury w sztuce polskiej po 1989 roku.
Na podstawie zgromadzonego materiału faktograficznego autor wychwytuje charakterystyczne jakościowe i ilościowe cechy badanego w czasie zjawiska.
Swoje rozważania wpisuje w szerszy kontekst społeczny, polityczny, artystyczny i medialny, jednocześnie wskazując na symboliczne przełomy, precedensy, ciągi lub korelacje wydarzeń. Uwypuklone zostały także ich implikacje prawne (ze szczególnym naciskiem na sprawę Doroty Nieznalskiej).
Książkę zamyka spis wypadków cenzorskich.


(c) Księgarnia Akademicka